In mijn vakantieweek heb ik een aantal interessante artikelen gelezen in het blad Psychologie. Zoals het artikel ‘Maak de balans op’. In dit artikel staan een aantal manieren om het jaar te reflecteren. Daar hou ik van….! Tenminste…als het vrijwillig is ;)
Volgens Tiggelaar (2011) hebben mensen die een positieve draai  kunnen geven aan hun leven, één ding gemeen: ze zijn niet bezig krampachtig tegen zichzelf te vechten. ‘In plaats daarvan maken ze slim gebruik van hun gedachten en emoties’.

Van alle manieren, waarbij sommigen wel heel uitgebreid zijn; agenda doorspitten, lijst maken van bijzondere ontmoetingen, lijstje maken van de DVD’s, cd’s en boeken die je gekocht heb (en die heb ik genoeg gekocht…nu de tijd nemen om ze te lezen), heb ik de ‘gemakkelijkste’ manier uitgekozen…..het beantwoorden van vragen.

Wat was mijn grootste succes in 2011?
Daar hoef ik niet lang over na te denken! Ik ben supertrots dat ik in juni mijn master SEN richting Remedial Teaching afgerond heb. En dat terwijl ik ook een onderneming aan het opbouwen was. De Springplank is ook een succes! Ik ben trots op het feit dat ik een idee tot uitvoering heb kunnen brengen. En niet geheel onbelangrijk…dat er ouders zijn die met vertrouwen de kinderen naar De Springplank komen brengen. Maar ook trots op het feit dat ik het gedurfd heb om deze uitdaging aan te gaan. Dromen, durven en doen!

Wat was mijn slimste beslissing in 2011?
Absoluut het aanschaffen van een bakfiets. Ik ben zo veel flexibeler. Ik kan de kinderen ‘snel’ naar school brengen en ophalen. Het is ook goede PR. Ouders en kinderen reageren heel positief op de fiets en hij valt door het ontwerp goed op! Ik heb besloten om de fiets elektrisch te laten maken….ook erg slim! Ik trap mij soms echt een slag in de rondte. Ik ben zo blij met verkeerslichten….;)

Welk woord omschrijft het beste hoe ik 2011 heb ervaren?
Intensief.

Wat is de belangrijkste les die ik heb geleerd in 2011?
Poeh….het was een leerzaam jaar. Ontspanning en loslaten is heel belangrijk. Op zakelijk vlak heb ik veel geleerd, maar ook persoonlijk. Als zelfstandig ondernemer maak je fouten. Dat is niet erg, maar je moet er wel wat mee doen. Dat heb ik gedaan. Ik heb gemerkt dat ik soms wat minder tegen stress-situaties kan dan ik dacht. Dat delegeren moeilijk is en dat ik graag de touwtjes in handen heb. Dat is niet erg, maar het geeft meer rust als ik ruimte overlaat aan anderen. Zo kunnen zij ook ervaringen op doen. Goed inzicht toch? En inmiddels heb ik het ook toegepast.
Daarnaast zie ik, en dat is heel positief, dat ik veel in mijn mars heb, dat mensen veel vertrouwen in mij hebben en dat ik mijn ideeën kan overbrengen. Heel fijn!

Wat is het meest liefdevolle wat ik gedaan heb in 2011?
Ik vrees dat ik nu richting het zoetsappige gedeelte ga. Ik heb nu twee jaar een relatie met Jur….. We delen lief, leed en hebben samen veel lol! Ik hou van je!

Wat is mijn grootste onvoltooide project?
De Springplank. Wat mij betreft blijft De Springplank (en ik) in ontwikkeling. Ik heb nog volop ideeën om de kwaliteit van de kinderopvang te verbeteren. Begin 2012 begint al heel spannend…

En…..mijn kledingkast is een groot onvoltooid project. Ik heb al veel weggedaan, maar het blijft vol. Er is al meer structuur…..maar het kan beter…..Komt vast goed !

Wat was de grootste verrassing van het afgelopen jaar?
De zwangerschap van mijn zusje. Ik word tante! Heel bijzonder om te horen.

Wat wil ik nog meer kwijt om het jaar af te kunnen sluiten?
Ik heb een goed gevoel over het jaar 2011. Het heeft veel gebracht: een nieuwe uitdaging, ontmoeten van nieuwe mensen, vallen en weer opstaan, leermomenten, liefde, vertrouwen, irritatie, frustratie, verdriet, spaarzaamheid, rusteloosheid en rust, leuke en mooie momenten, gezelligheid en nieuwe ideeën…… Veel ingrediënten voor een mooi jaar zitten er in. Ik ben er klaar voor…..

Op naar een nieuw jaar!

Nadat ik besloten heb om weer wat meer te schrijven zijn ze begonnen met het aanpassen van de website van weblog.nl. Resultaat: deze website en mijn weblog heeft er maanden uitgelegen! Heel moeilijk als het behoorlijk kriebelt om te schrijven! Maar goed….i am back!
Afgelopen weekend heb ik alle berichten weer eens doorgelezen. Heel emotioneel voor mij. Zo vreemd dat het nu weer twee jaar geleden is dat ik een knobbeltje gevonden heb in mijn borst. En te lezen wat ik heb meegemaakt in deze periode en hoe ik mij daarbij voelde. Heftig, hoor.
Qua emoties is het voor mij soms nog steeds een rollercoaster. Ik kan het er soms heel moeilijk mee hebben. Ik denk dat dit een stuk verwerking is. Ik vraag veel van mijzelf en kan mijzelf behoorlijk hierdoor in de weg zitten. Ik wil heel veel. Het heeft voor mij nog niet een vaste plaats gekregen. Hierdoor gaat het dagen en weken heel goed en dan heb ik weer een dipje, zit ik niet lekker in mijn vel. Ik heb zoveel om dankbaar voor te zijn en dat ben ik ook…alleen het ene moment meer dan het ander.
Nog een paar dagen en dan heb ik een weekje vrij. Kan ik even bijkomen en mij bezinnen op de komende maanden. Leuke dingen doen, uitslapen, mijn hoofd vrijmaken en nieuwe ideeën laten komen. Daarna kan ik mij weer richten op een nieuw jaar. Wat zal het jaar 2012 mij brengen? 2011 was een mooi, maar vooral druk jaar. Ik heb heel hard gewerkt! Het harde werken heeft een mooi resultaat opgebracht en volgend jaar staat er weer een spannend jaar te wachten…. Ik heb er zin in! Maar eerst even bijtanken!

Op zaterdag 8 januari werd De Springplank feestelijk geopend. De week ervoor moest er vanalles geregeld worden, maar ik stond te popelen om De Springplank aan iedereen te laten zien. Ik ben er zo trots op! Familie en vrienden en een paar belangstellenden waren erbij. Ik had een clown gehuurd die ballonnen uitdeelde met daarbij flyers en visitekaartjes. Het is een gezellige opening geworden.

Nu is het voorlopig even hard werken om meer en meer naamsbekendheid te krijgen. Ik heb al een paar gesprekken gehad, maar om er ook van te leven en uit te kunnen dragen wat mijn visie is en dit te kunnen uitvoeren heb ik meer gesprekken nodig. Ik kan niet wachten tot er kinderen spelen in De Springplank. Maar het kost tijd. Iedereen die binnen is geweest is in ieder geval zeer enthousiast.

Daarentegen moet er ook nog veel op papier gezet worden en ben ik bezig met het opstellen van het pedagogisch beleidsplan. Naar aanleiding van dit plan maak je een pedagogisch werkplan. Ik zit dus ook veel achter de laptop te werken. Het opzetten van een Kinderopvang is veel werk en daarnaast heb je veel creativiteit, geduld en doorzettingsvermogen nodig!

Happy New Year…. Is dat niet een beetje te laat? Klopt. Ik heb eerder niet de tijd genomen om te schrijven. Nu kriebelt het al een paar weken om een stukje te schrijven en ik heb besloten voordat ik vandaag aan de dag begin dat stukje te schrijven.

Ik vind dat je aan het begin van het jaar moet reflecteren op het vorige jaar. Nou ja…moet. Als denker vind ik dat heel prettig. Als ik nu echter reflecteer op het vorige jaar….. dan had het jaar 2010 hoogtepunten, maar zeker ook dieptepunten. Het was, zoals jullie begrijpen, heftig. Toch zie ik het ziek worden niet alleen als dieptepunt. Het heeft mij ook veel gebracht. Je wordt er sterker van en je leert jezelf weer een stuk beter kennen. Dit wordt overigens ook tegen je gezegd. Dat mag wat mij betreft niet. Ik vind dat je dat alleen mag zeggen over jezelf! Het is ook niet vanzelfsprekend.
Het jaar 2010 was een jaar met veel operaties, stress, hard werken om weer te herstellen en mezelf te worden, verwerken, niet opgeven, beter worden, afscheid nemen van een stuk van mezelf, mijn klasje, mijn school, doorgaan met mijn studie, nog verliefder worden, samenwonen, een nieuw bedrijf beginnen en een nieuw leven te beginnen in Oss. Ook leer je in zo’n jaar wie echt je vrienden zijn. Dat heeft mij best pijn gedaan. Daarentegen kom je ook weer mensen tegen die wel de moeite waard zijn.

Ik heb afscheid genomen van mijn klasje en school. Net voor de Kerstvakantie. De laatste schoolweek was heel bijzonder. Als verrassing heb ik aan het eind van de kerstviering Oh Holy Night gezongen. Een jaar daarvoor kon het niet, omdat ik op die dag de uitslag kreeg…. Nu leverde het betraande ogen en een luid applaus op. Heel mooi!
Daarna geborreld met de collega’s. Ze hebben een leuk lied gemaakt met als verrassingsitempje een  bloem die ik kan opspelden. Ik heb nu voor elke dag een bloem! Daarbij heb ik als cadeau geld gekregen, waarvan ik een prachtige paarse lederen schrijfmap heb kunnen kopen. Het was een gezellige avond.
Vrijdag was moeilijk. Afscheid nemen van 23 leuke, lieve, af en toe lekker ontdeugende kleuters…..dat doe je niet eventjes. Het is dan ook een echte feestochtend geworden met allereerst een ontbijt. We hebben heerlijk gesmikkeld! Daarna heb ik afscheid genomen van de klas. Ze hadden een versje ingestudeerd en ik heb een mooi herinneringsboek gekregen waarin elk kind iets heeft getekend met daarbij een foto en een tekst. Een tafel en stoeltjes voor De Springplank, kussentjes erbij en een leuke knuffel. Vervolgens in de speelzaal heb ik afscheid genomen van alle kinderen. Er was een letterspel gemaakt en bij elke letter hoorde een gedichtje en een roos. Eerst moest ik na het horen van de gedichtjes een zin maken (Dag Lieve Juf) en daarna kreeg ik de rozen. Ik heb als cadeau Zoek en Tel op kleur gekregen. Heel mooi ontwikkelingsmateriaal! Oftewel ik ben verwend. In de speelzaal heb ik wel vaak moeten slikken, maar heb het goed droog gehouden. Ook terwijl de kinderen een handje kwamen geven. Toen volgde de receptie, waar voor mij verrassend veel ouders met kinderen nog langs kwamen. Het resulteerde tot tranen en een bloemenzee. Ik heb op een dag nog nooit zoveel complimenten en schouderkloppen gekregen. Het gaf een warm gevoel dat ik zo gewaardeerd werd en word. Dit blijft mij echt bij. Dank jullie wel voor een mooi afscheid.

We zijn daarna bepakt en gezakt naar Oss gereden en hebben, voor zover mogelijk, alle bloemen en cadeaus een plaatsje gegeven. De Springplank was nog niet gereed voor opening. Eerste kerstdag is dus een opruim- en klusdagje geworden. Op Tweede Kerstdag hebben we rust genomen en bij mijn vader en Marij een gezellige dag gehad met mijn zusje en haar vriend en de kinderen van Marij + aanhang erbij. En de overige dagen hebben we nog hard gewerkt. Maar het resultaat is iets waar ik heel trots op ben!! Oud en Nieuw was redelijk rustig, maar met veel en mooi knallend vuurwerk. Ik hoop dat het jaar 2011 mij en Jur veel gaat brengen. Ik heb er zin in!

Het is een ongelooflijke tijd geleden dat ik geschreven heb. Ik heb dan ook niet stilgezeten!
In de vakantie heb ik een besluit genomen. Ik ga in Oss samenwonen met Jurriën en begin mijn eigen kinderopvang: De Springplank. Inmiddels heb ik het pand gekocht, zijn we druk met de verbouwing bezig. Afgelopen weekend hebben we de muren geverfd. Poeh wat een klus! En gisteren en vandaag is de vloer gelegd. Het is heel mooi geworden!!
Op school heb ik aangegeven dat ik per 1 januari 2011 ontslag neem. De reacties waren positief, ook van de ouders. Al zullen ze mij ook wel missen. Als er maar een leuke en goede vervangster voor terugkomt!
De Springplank heeft nu ook een mooie website: www.bsodespringplank.nl  We zijn een eind op weg, maar er is nog genoeg te doen. En daar komt tot eind december school bij en natuurlijk studie. Gelukkig gaat het qua energie meestal goed.

Ik heb een operatie achter de rug. De expander is er uit en een prothese is geplaatst. Ik heb gelukkig niet veel pijn gehad, wel veel spierpijn en het lopen met een tubigrip (een heel strakke elastieken band) is geen pretje. Het klinkt misschien heel ondankbaar, maar het resultaat valt mij een beetje tegen. Ik ben waarschijnlijk ook onrealistisch geweest om te denken dat het resultaat dicht bij mijn oude borst zou liggen. Feit is dat ze een prothese onder de huid plaatsen, maar dat er voor de rest geen vet- en klierweefsel ligt. Je kunt het niet vergelijken met een borstvergroting, waar dit wel bij is. Het is dus geen borst dat meebeweegt, zoals de andere borst. Het voelt ook anders aan. Stevig. Qua grootte is er wel een verschil, maar dat valt erg mee. Het ziet er heel natuurlijk uit. Vorm is zo goed als hetzelfde als de andere borst. Ik ben natuurlijk blij dat dit mogelijk is! Ik ben dus weer een stapje verder. Ik wil wel graag een tepel laten reconstrueren.

En dit allemaal binnen een jaar! Wat kan het gek lopen he……

Afgelopen woensdag 3 juni heb ik de eerste refill gekregen. Heel spannend, hoor. Na ruim een week veel last te hebben gehad, voelde ik mij al veel beter. Slapen ging weer prima en ik voelde wel de druk, maar daar was mee te leven. De tubigrip was ik echt zat.

Wat is een refill? Met een handig apparaatje zoeken ze het ventieltje dat onderhuids ligt op. Met een enorme spuit (met flinke naald) wordt er een zoutwateroplossing ingespoten.
Ik kneep hem wel toen ik die spuit zag. Het viel echter 100 procent mee! De huid om het litteken heen is nog gevoelloos. Ik voelde niet eens dat de naald er in ging. Omdat mijn huid van zeer goede kwaliteit is was het mogelijk om twee spuiten te gebruiken. Dat scheelt 3 weken. Ik was wel bang dat de pijn terug zou komen, maar naast dat ik weer wat meer druk voel heb ik geen last. Alleen als ik mijn arm in de lucht steek, bijvoorbeeld met aan- en uitkleden dan voel ik het wel een beetje. Hierna krijg ik nog 1 tot 2 refills. Daarna moet ik het twee maanden rust gunnen. In oktober/november zal de volgende operatie zijn. Het plaatsen van de prothese.

Vandaag, zaterdag 5 juni, heb ik mij heerlijk laten verwennen bij een schoonheidsspecialiste. Een geweldige organisatie, Viva la Donna (http://www.vivaladonna.nl/, zet zich in voor alle vrouwen die bezig zijn met de strijd tegen kanker of aan het herstellen zijn. Op 29 mei bieden bedrijven belangeloos hun diensten aan. Een verwendag voor vrouwen. Deze dag zat al aardig vol….daarom hebben we een andere dag gepland. Via een vriendin heb ik van dit initiatief gehoord. En ik ben blij dat ze er mee gekomen is!

Sinds ik het knobbeltje in mijn borst gevonden heb heb ik last van acné. Alle onderzoeken, uitslagen, operaties etc. leveren veel stress op en dat wreekt zich op de kwaliteit van mijn huid. Die is heel onrustig. Ik weet dat het weer minder en zelfs weg zal zijn als alles achter de rug is, maar ik wil er nu ook graag mooi en gezond uitzien. Ik ben al weer wat aangekomen en de ingevallen wangen zijn weg. Nu de rest nog.

Ik heb vandaag een ontspannende gezichtsbehandeling gekregen bij Verali in Oss (http://www.verali.nl). De behandeling houdt in:
- persoonlijke huidanalyse waarop producten worden afgesteld.
- tranquillity welkomst ritueel
- discovery gelaatsbehandeling 45min. bestaande uit:
- oppervlaktereiniging, dieptereiniging, masker
- massage van gelaat, decolleté en nek met recover touch
herstellende massagecream

Daarnaast zijn mijn handen en armen ook gemasseerd.

Ik heb de hele dag een ontspannen gevoel en voel mij zeer verwend! Ik heb dan ook besloten om vaker langs te gaan en mij te laten verwennen. Je knapt er namelijk echt van op en kunt er weer volop tegenaan. Ik vind het een topinitiatief. Dank je wel!!

Na deze operatie heb ik weer de tijd nodig om mezelf te worden. Ik voel mij soms zo onzeker. De afgelopen maanden heb ik gebruik kunnen maken van de prothese in mijn bh. Heel fijn. Aan de buitenkant was niet te zien wat er gebeurd is. En dat maakt het gemakkelijker om af en toe lekker onbezorgd te kunnen rondlopen en te leven.
Op dit moment heb ik een tubigrip om. Een elastieken band voor stevigheid. Deze heb ik in ieder geval tot de volgende controle aan. Verhullen is nu een stuk moeilijker geworden.
Het gevoel is heel dubbel. Ik vind het niet erg als mensen weten wat er aan de hand is. Echter niet iedereen hoeft het te weten en ik wil het ook niet aan iedereen uitleggen. Toch wilde ik het de afgelopen dagen verhullen. Je moet heel sterk zijn hoor……om zo op straat te lopen. Ik vond het heel eng. Ik heb toch maar één borst en een beginnende borst. De komende drie maanden zal het dragen van een bh moeilijk zijn en een prothese zal niet meer mogelijk zijn. Ik ben wel heel blij met die beginnende borst. Terug de puberteit in. Ik ben aan de rechterkant niet meer plat en het gaat groeien. Misschien gek en moeilijk te begrijpen….maar het maakt mij heel blij. Ik vind het ook heel spannend.
Nu merk ik dat de onzekerheid plaats maakt voor trotsheid. Even geen bescheidenheid. Ik ben trots op hoe ik met deze situatie omga. Ondanks mijn onzekerheden of pijn….veel mensen zien het niet eens. Terwijl ik dit opschrijf voel ik mij sterk. Ik heb veel meegemaakt de laatste tijd, maar ik laat mij er niet onder krijgen. Ik ben een doorzetter!